Provincie Limburg.be

Willo Gonnissen

Uit het werk van Willo Gonnissen (1959) spreekt een voorliefde voor het kleine, het onooglijke, het bescheiden detail. Zijn tekeningen en installaties tonen dat er achter een punt, een vlekje of een lucifer een hele wereld schuil gaat. Tenminste, als je ze benadert vanuit de verbeel-ding en het verlangen en niet vanuit een starre logica.

Elk van deze kleinigheden openbaart zich als een microkosmos, een schaalmodel van de grote wereld. Niets is hier wat het lijkt, of toch niet voor lang. Een komma ontpopt zich tot een druppel, een slakkenhuisje, een opgerolde tong. Een theelepeltje met suiker lijkt plots verdacht veel op een berg. Een prop papier wordt een wolk. In dit spel van metamorfosen, betekenisverschuivingen en associaties duiken vaak weer-kerende motieven op zoals een papieren bootje, een vlot, een vliegend tapijt. Ze verwijzen naar de vrije vlucht van de verbeelding en het reizen als symbool voor het grenzeloze verlangen. Het verlangen - dat van de kunstenaar én van de toeschouwer - dat deze tekens en objecten uit pure wilskracht oplaadt met betekenis, zoals je in de vlek van een Rorschach-test telkens weer datgene ziet wat je wil zien. Toch is het ook niet altijd rozengeur en maneschijn in deze sprookjes-achtige wereld. De prinses heeft er stalen zaagtanden en als je in je kopje koffie roert, word je misschien wel meegesleurd in een draaikolk.

Voor de tentoonstelling van Freespace Limburg nam Willo Gonnissen het beroemde zwarte vierkant van de Russische schilder Kasimir Malevich tot uitgangspunt voor een complexe installatie met onder meer een videoprojectie. In een van de begijnhofhuisjes in Z33 projecteerde Gonnissen niet het zwarte vlak zelf, maar net de witte rand er omheen op een wit canvas dat met honderden duimspijkers aan de wand bevestigd was. Het 'virtuele' zwarte vierkant dat zo op het doek verscheen was bovendien niet echt zwart. Door de bewegende projectie en de duimspijkers leek het veeleer op een hemellichaam, een zwevend voorwerp in een onmetelijke sterrenhemel.

Gonnissens fascinatie voor het bekende doek van Malevich hangt samen met zijn bewondering voor het schilderij Venster in Collioure van Henri Matisse. Dat werk toont geen zwart vierkant, maar een rechthoek, een openstaand venster dat tegelijk een opening is naar het werk van Massimo Bartolini, een kunstenaar die eerder exposeerde in Freespace Limburg. In Bartolini's werk Cézanne's leaves valt een boom door een venster naar binnen. Het werk van Gonnissen werd zo een ontmoetingsplaats waar Malevich, Matisse, Bartolini, Cézanne, een zwart vierkant, een venster en een vliegend tapijt elkaar vinden. 

- Peter Pollers

Foto's

Als zwart wit is
K.M.
Vliegend Venster

Voorbij

13.02 tot 01.05.2005
13.02 tot 01.05.2005
Share |