Provincie Limburg.be

Virginie Bailly

FreeSpace 2003

Virginie Bailly werkte in het FLAC© samen met Fanny Zaman aan een tweedelige installatie voor het project 'Point de vue'. De eerste installatie werd gebaseerd op een indrukwekkende schaalvergroting van een geografisch plan waarin de terrils t.o.v. elkaar werden afgebeeld. Het is een eigen visie op dit landschap, een manier om het te overzien en om de ervaring in beeld te brengen. Daarbij werd getoetst hoe breed betekenissen en connotaties van een ruimte zich kunnen uitstrekken. Buiten werd gelijktijdig gewerkt aan het andere gedeelte: een monumentale constructie die de beleving van het 'reële' landschap verandert, op de proef stelt. De constructie is zo opgevat dat zij de wandelaar doorsneden en vergezichten toont in het landschap, die de beleving van de ruimte kunnen versterken. Het genuanceerd tonen van de componenten zoals binnen-buiten, hoog-laag en verte-diepte maken een beleving van ruimte enerzijds als geheel, anderzijds gedifferentieerd zichtbaar. - Tom De Bock

 

FreeSpace 2005

Virginie Bailly (1976) volgde een opleiding schilderkunst, maar in haar nog jonge oeuvre verkent zij ook andere media zoals video en installatiekunst vanuit een picturale invalshoek. Een constante daarbij is haar fascinatie voor patronen en structuren die ze zowel in de natuur als in het stedelijke weefsel bespeurt.

De structuren duiken voor het eerst op in schilderijen die balanceren op de grens tussen abstractie en figuratie. Bailly?s aan het obsessieve grenzende belangstelling voor architecturale constructies resulteert in een aantal grootschalige installaties die zij doorgaans in samenwerking met andere kunstenaars uitwerkt. Met behulp van eenvoudige materialen zoals metalen stellingen en houten platen brengt ze onze vertrouwde ruimtebeleving en kijkgewoonten aan het wankelen.

Voor het project Artuatuca in Tongeren ontwierp de kunstenaar een gesloten trapconstructie die je vanop de oude Romeinse omwalling tot onder het maaiveld brengt. Het afdalen van de donkere gang met de zwartgeverfde wanden heeft iets beklemmends, maar tegelijk wordt je blik doorheen een smalle uitsnede in het plafond gericht op een fragment van het weidse landschap. De installatie kreeg de titel Zeezicht mee, naar een oude legende volgens dewelke de inwoners van Tongeren geloofden dat aan de andere kant van de omwalling reeds de zee begon. Het werk vertoont heel wat overeenkomsten met het door Dani Karavan ontworpen monument voor Walter Benjamin in het Spaanse kustplaatsje Port-Bou. Daar loopt een ijzeren trapkoker werkelijk uit op de zee. Een merkwaardig toeval, want Bailly had nog nooit van dat monument had gehoord toen ze 'Zeezicht' maakte.

Ook in haar videowerk richt Virginie Bailly onze blik op minimale vormen, zonder dat er daarom sprake is van minimalisme of formalisme. In de tentoonstelling 'Onder kunstenaars en organisaties' presenteerde ze twee videoprojecties die een dialoog aangingen met werk van Paul Casaer. 'Zink' registreert de trage bewegingen van twee mensen op het strand. De dikke ochtendmist reduceert hen tot bijna niets: twee zwarte stipjes in een zee van grijswaarden. In 'Lood' kantelt een wankele camera door een boomgaard. Witte bloesems wervelen over het scherm als pure lichtvlekken op een groene achtergrond, balancerend tussen ruimtelijke sensaties en het tweedimensionale van het picturale vlak. - Peter Pollers

Voorbij

13.02 tot 01.05.2005
13.02 tot 01.05.2005
Share |