Provincie Limburg.be

Ignace van Ingelgom

Sociologen vergelijken het kunstgebeuren wel eens met carnaval. Binnen de veilige muren van het museum of kunstencentrum mogen kunstenaars de wereld rustig op zijn kop zetten. Deze in tijd en ruimte begrensde omkering van normen en waarden leidt via een omweg immers toch tot de bevestiging van de status quo. Ignace Van Ingelgom (1954) heeft dat maar al te goed begrepen.

Daarom begeeft hij zich met zijn 'message art' vaak buiten of aan de rand van de officiële kunstwereld. In 2000 koos hij bijvoorbeeld voor de vitrine - en niet voor het interieur - van de galerie Kunst-Zicht om zijn werk te tonen. Op een groot paneel achter het uitstalraam schilderde hij in een neutraal lettertype de boodschap 'Probably the best painter of the world', een knipoog naar de reclameslogan van een bekend biermerk. Tijdens het schilderen droeg hij bovendien een t-shirt met daarop zijn naam in de stijl van een bedrijfslogo en de toevoeging 'since 1954'.

Van Ingelgom bedient zich in zijn werk wel vaker van strategieën en technieken uit de reclame-wereld - een sector waar hij beroepshalve mee vertrouwd is. Als artistieke laatbloeier kwam hij er al gauw achter dat ook een beeldend kunstenaar in grote mate afhankelijk is van de juiste media-aandacht. Een uitgekiende carrièreplanning is blijkbaar net zo belangrijk als de inhoud en kwaliteit van je werk. Dat gegeven heeft Van Ingelgom vervolgens tot een van de uitgangspunten van zijn artistieke praktijk gemaakt. Met een mengsel van ironie, zelfspot en schaamteloze zelfpromotie voert hij zichzelf op in levensgrote foto's op bordkarton, zoals gebruikt in reclamedisplays.

Onberispelijk gekleed in een smoking à la James Bond hanteert hij daarin bijvoorbeeld een stofzuiger, terwijl een kartonnen collega het uitschatert bij het lezen van de nochtans erg serieuze kunstkrant De Witte Raaf. In dat magazine publiceert Van Ingelgom sinds 2001 trouwens regelmatig anonieme berichten, telkens in neutrale witte letters op een zwarte achtergrond. Het gaat daarbij vaak om schijnbaar banale slogans die in de context van het kunsttijdschrift een geheel andere betekenis krijgen.

Voor de tentoonstelling Onder kunstenaars en organisaties ging Van Ingelgom een dialoog aan met werk van de Duitse kunstenaar Johannes Kahrs. Tegenover diens kleine, bevreemdende fotocollages met naakte lichaamsdelen plaatste Van Ingelgom een bijna wandvullende schildering met de volgende laconieke boodschap: 'Heykes Johannes! mijn nickname is Peeping Tom!' Een verwijzing naar de oppervlakkige wereld van de chatboxen, maar ook naar de cultfilm Peeping Tom en het voyeurisme waaraan we medeplichtig worden bij het bekijken van Kahrs' collages. 

- Peter Pollers

Foto's

Grand Tour
Oogst / Recolte / Harvest

Voorbij

13.02 tot 01.05.2005
13.02 tot 01.05.2005
Share |